| تبليغات | X |
کوچک باش و عاشق که عشق می داند آيين بزرگ کردنت را...
<<لوگوى دوستان>>
نمی دونم چرا دارم این پست رو می زنم...
یه جور ساختار شکنیه...
دلم تنگه...
خیلی تنگ،
خیلی خیلی تنگ...
برای همه چیز،
برای همه روزها،
همه آدمهای دوست داشتنی،
همه طبیعت.
یه آهنگ از نیما علامه میذارم اینجا.
خواستم موسیقی روی وبلاگ باشه دیدم بهتره اینجا بذارم...
اگه دانلود نمیشه بهم بگین...
دانلود ترانه "سخته" از نیما علامه
-------------------------------
پ.ن: لینک ویرایش شد
متولد عشق.
و اگر نمی دانی چیست، بهتر است ندانی.
و اگر می دانی که ................ هیچ!
گفتنی ها را گفتند.
حرفی بیشتر از قبل ندارم.
که عشق فقط سوختن است و سوختن،
و گاه لذت بخش و گاه جانکاه.
آنگاه که پوست می اندازی.
آنگاه که در خود غرق می شوی.
آنگاه که از درون فریاد می کشی.
...
۱ ساله شده ام.
و این ۱ سال عمر درازیست.
پیر شده ام.
پیرتر از آن چه صورتم به نمایش می گذارد.
پیرتر از موهای سپیدم.
پیرتر از چهره غبار گرفته ام.
۱ ساله شده ام...
چند عکس در ادامه مطلب...
از اون دنيا مُردم و
توی اين دنيا متولد شدم.
...
فقط خدا می دونه
که چه وقت
از اين دنيا می ميرم و
توی اون دنيا
يه باره ديگه
متولد ميشم!
پس از مدتها یه سر به آرشیو بلاگم زدم دیدم ای دل غافل ۵ روز از تولدش میگذره...
گرچه هیچوقت براش تولد نگرفتم ولی... 
این کیک هم واسه تولدش... 
۱ بهمن ۱۳۸۴
یه روزی میرسه که من دیگه اینجا نیستم ولی امیدوارم این وبلاگم باقی بمونه... 
پست مورد نظر پاک شد!
یه متنی از کتاب ساحره پورتوبلّو به ذهنم رسید:
«از دوران یونان باستان، جنگجوهایی که از جنگ برمی گشتند، یا مرده شان روی سپر می آمد، یا قوی تر بودند و سوار زخمهایشان می آمدند.»
پ ن: نمی دونم من زنده از جنگ برگشتم یا نه؟!
نگاه...
باور کن عوض شدم...
باید اتفاق میفتاد تا بدونم منم می تونم.
ولی انگار تو دیگه نمی تونی...
نمی تونی کنارم بمونی.
ولی نگام کن...
من عوض شدم...
خیلی میخوامت.
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم
اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد
من و ساقی بهم تازیم و بنیادش براندازیم
شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم
نسیم عطر گردان را شکر در مجمر اندازیم
چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش
که دست افشان غزل خوانیم و پا کوبان سراندازیم
صبا خاک وجود ما بدان عالی جناب انداز
بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم
یکی از عقل می لافد یکی طامات می بافد
بیا کاین داوریها را به پیش داور اندازیم
سخن دانی و خوش خوانی نمی ورزند در شیراز
بیا حافظ که تا خود را به ملک دیگر اندازیم
خیلی دنبال شرح و تفسیر این غزل گشتم اما نیافتم.
اگه کسی شرح و تفسیرش رو میدونه لطف کنه توی نظرات برام بنویسه.
ممنونم از همگی...
از کودکی که خويش را گم کرده است
و تنها
پهنای آسمان را به ياد می آرد.
برگه ها بالا...
بی آنکه در اندوه تنهايی ها باشم، غمگينم.
و بی آنکه بدانم، عاشق!
عاشق بوی کاغذها،
رنگها،
خطوط.
عاشق چهره ها،
چشمه ها و کوه ها...
بی آنکه بخواهم دوست می دارم
طبيعت را، کهکشان را.
افق را،
موسيقی جاودانه حقيقت را.
دیگر از سقف زمانه، آفتابی بر نمی تابد مرا
کلبه جانم دگر بار... روشنایی نیست.
در کنار پنجره دیگر گل اندامم نمی ماند
شهر خالی مانده بی او... آشنایی نیست
که نمی يابمت؟
چقدر تند می روي
چنان که از جلوی گامهايم فرار می کنی.
آنچنان که حتی نمی توانم يک لحظه هم درک کنم
بودنت را.
اما هستی
احساس می کنم که هستی.
زندگی همه خواسته هايمان را به ما نمی دهد.
اما آنچه را هم که می دهد بايد خودمان خواسته باشيم.
انبوه خوابهايم را کسی پاسخگوست...
اندوه سنگی ام را بپذير.
اين سکوت وحشی.
اين قيل و قال هماره.
به هيچ چيز دل نبسته ام.
به هيچ چيز.
تو را در بی رنگ ترين پنجره هايی که رو به طبيعتند
ميی يابم.
احساسم را ترانه کن.
میلاد عطر و نور مبارکباد
زيبايی ديگر نيست
که آن را به جلو مي راند
و گرد و غبار بديها را
از آن مي زدايد.
بر روي روياهايم
گويي هيچ فرشته اي نيست
که آن را
به واقعيتي از زندگي بدل کند.
و ستاره ها
در هجوم خلوت اشيا
گم شده اند
...
جاده های ناهموار
راه های بیراه
و سردرگمی من در میان انبوهی از واژه ها
...
عبور خواهم کرد.
بیست و چهارم اسفند
کسی که من خیلی دوسش دارم و خیلی برام قابل احترامه...
لطفا نظراتونو بگین...
http://www.4shared.com/file/894610/20b8ff14/Separate_Tables_perfect_.html
wow سلام...
این اولین مطلبمه.
جالب بود. نه؟
بعضی وقتا یه چیزایی به سرم میزنه و اون کارو انجام میدم، بعدش پشیمون میشم. شاید درست کردن این بلاگ هم یکی از همون کارا باشه.
راستی شعار من اینه:
اگه من برات می میرم
، تو هم برام بمیر! 
استفاده از مطالب این سایت تنها با ذکر منبع مجاز می باشد.
Powered By BLOGFA - This Template Designed By Reza Aminzadeh