شايد کمی بيشتر.

ولی می دانم

روز که به پايان رسد،

سالهای سال

تو را نخواهم ديد.

«۲۴ مهر ۸۷»

متولد عشق.

و اگر نمی دانی چیست، بهتر است ندانی.

و اگر می دانی که ................ هیچ!

گفتنی ها را گفتند.

حرفی بیشتر از قبل ندارم.

که عشق فقط سوختن است و سوختن،

و گاه لذت بخش و گاه جانکاه.

آنگاه که پوست می اندازی.

آنگاه که در خود غرق می شوی.

آنگاه که از درون فریاد می کشی.

...

۱ ساله شده ام.

و این ۱ سال عمر درازیست.

پیر شده ام.

پیرتر از آن چه صورتم به نمایش می گذارد.

پیرتر از موهای سپیدم.

پیرتر از چهره غبار گرفته ام.

۱ ساله شده ام...

چند عکس در ادامه مطلب...

سرمای زمستانی است

که هيچگاه

از وجودم عبور نخواهد کرد.

تمام زندگی ام

بادهای سرد پاييزی است

که بر موهايم می نشيند

و خوابش را به کابوسی بدل می کند.

تمام زندگی ام

چشمان توست.

چشمان بهاری تو!

«۱۳ شهریور ۸۷»