انبوه خوابهايم را کسی پاسخگوست...

اندوه سنگی ام را بپذير.

اين سکوت وحشی.

اين قيل و قال هماره.

به هيچ چيز دل نبسته ام.

به هيچ چيز.

تو را در بی رنگ ترين پنجره هايی که رو به طبيعتند

ميی يابم.

احساسم را ترانه کن.

میلاد عطر و نور مبارکباد

زيبايی ديگر نيست

که آن را به جلو مي راند

و گرد و غبار بديها را

از آن مي زدايد.

بر روي روياهايم

گويي هيچ فرشته اي نيست

که آن را

به واقعيتي از زندگي بدل کند.

و ستاره ها

در هجوم خلوت اشيا

گم شده اند

...

جاده های ناهموار

راه های بیراه

و سردرگمی من در میان انبوهی از واژه ها

...

عبور خواهم کرد.